Logo Webboard ของ windchimedream
ติดต่อโฆษณา  |  สมัครใช้งานสุดยอดแห่ง Free Webboard ได้แล้ววันนี้ คลิ๊ก !!


  บ้านวรรณกรรม

  

  Topic : ขุนช้างขุนแผน

Delete
Admin ลบกระทู้
   Page << Back 1 [2] 3 4 5   Next >>
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.131.17

  โพสต์เมื่อ : 17 มิ.ย. 2549 16:48 น.

  

เคยใช้เวลามากมายนั่งพิมพ์ขุนช้างขุนแผนจากตอนที่ ๑ ถึงตอนที่ ๒๑ ที่เว็บแห่งหนึ่ง

มีคนสนใจอ่านกันพอสมควร

น่าเสียดายที่เว็บแห่งนั้นไม่มีแล้ว

ความตั้งใจแต่แรกคือ อยากให้คนอ่านได้รับอรรถรสจากต้นฉบับอย่างต่อเนื่อง

ขุนช้างขุนแผน มีทั้งหมด ๔๓ ตอน

พิมพ์ไปแล้ว ๒๑ ตอน ซึ่งคงหาอ่านไม่ได้แล้ว เพราะเว็บล่ม

จะให้พิมพ์ใหม๋ ก็คงไม่ไหว วันนี้ อยากทำตามที่ตั้งใจ

คืออยากให้ได้อ่านตอนที่ ๒๓ กำเนิดพลายงาม

เป็นตอนที่ท่านสุนทรภู่เขียน และตั้งใจมาก เนื่องจากท่านเกรงว่าจะสู้กวีท่านอื่น ๆ ที่เขียนตอนอื่น ๆ ไม่ได้

ลองอ่านกันค่ะ




  18 มิ.ย. 2549 07:18 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

จนจวนค่ำน้ำค้างลงพร่างพราย   ปลอบลูกชายพลายน้อยเสน่หา

อ้ายศัตรูรู้ความจะตามมา           แม่จะพาเจ้าไปฝากขรัวนากไว้

แล้วพากันดั้นดัดไปวัดเขา           เห็นสมภารคลานเข้าไปกราบไหว้

แล้วเล่าความตามจริงทุกสิ่งไป      เจ้าคุณได้โปรดด้วยช่วยธุระ

เอาลูกอ่อนซ่อนไว้เสียในห้อง        เผื่อพวกพ้องเขามาหาอย่าให้ปะ

ท่านขรัวครูผู้เฒ่าว่าเอาวะ             ไว้ธุระเถิดอย่ากลัวที่ผัวเลย

ถ้าหากว่ามาค้นจนถึงห้อง             กูมิถองก็จงว่าสีกาเอ๋ย

ฆ่าลูกเลี้ยงเอี้ยงดูกูไม่เคย              อย่าทุกข์เลยลุงจะช่วยลูกอ่อนไว้ ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 07:24 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

นางวันทองหมองหมางไม่สร่างทุกข์    กระหมวดจุกลูกยาน้ำตาไหล

เห็นจวนค่ำจำลาทั้งอาลัย                  ลงบันไดเดินด่วนด้วยจวนเย็น

พอเข้าไปในรั้วด่าผัวโผง                    อ้ายตายโหงหักคอไม่ขอเห็น

แต่ชาตินี้กีกรรมจึงจำเป็น                  ได้ชายเช่นนี้มาเป็นสามี

ขึ้นบนเรือนเหมือนใจจะจากร่าง         เห็นขุนช้างชิงชังผินหลังหนี

เข้าในห้องหมองอารมณ์ไม่สมประดี   เห็นแต่ที่นอนเปล่ายิ่งเศร้าใจ

คิดถึงลูกผูกพันให้หวั่นอก                 น้ำตาตกผ็อยผ็อยละห้อยไห้

โอ้ลูกเอ๋ยเคยนอนแต่ก่อนไร               จนเจ้าได้สิบปีเข้านี่แล้ว

อยู่หลัดหลัดพลัดพรากไปจากแม่        แม่ยังแลเห็นแต่ฟูกของลูกแก้ว

โอ้พลายงามทรามสวาทจะคลาดแคล้ว        เสียงแจ้วแจ้วเจ้าวันทองนองน้ำตาฯ    

 


  18 มิ.ย. 2549 07:26 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ฝ่ายขุนช้างคางเคราอ้ายเจ้าเล่ห์      เมาโมเมยิ้มกริ่มอยู่ริมฝา

เสียงวันทองร้องไห้จุดไฟมา           ส่องดูหน้านั่งเคียงบนเตียงนอน

ทำไถลไถ่ถามเป็นความหยอก       หรือหนามยอกเจ็บป่วยจะช่วยถอน

พลางรับขวัญวันทองร้องละคร       เจ้าทุกข์ร้อนรำคาญประการใด ฯ

นางวันทองข้องขัดสะบัดหน้า         ขุนช้างรำทำท่าเข้าคว้าไขว่

นางผลักพลิกหยิกข่วนว่ากวนใจ     ไฮ้อะไรนี่เล่าเฝ้าเซ้าซี้

ลูกข้าหายตายเป็นไม่เห็นศพ          อย่ามากลบรอยเสือเบื่อบัดสี

เจ้าพาไปในป่าพนาลี                     แล้วก็มิพามาว่ากระไร ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 07:28 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ขุนช้างฟังช่างแก้อีแม่เจ้า             ข้าเมาเหล้าหลับซบสลบไสล

ใครบอกเจ้าเล่าว่าข้าพาไป          หล่อนไม่ได้ตามข้าผ่าเถิดซิ

เมื่อกลางวันยังเห็นเล่นไม้หึ่ง        กับอ้ายอึ่งอีดูกลูกอีปิ

แล้วว่าเจ้าเล่าก็ช่างนั่งมึนมิ          ว่าแล้วซิอย่าให้ลงไปดิน

ลูกปะหล่ำกำไลใส่ออกกลบ         ฉวยว่าพบคนร้ายอ้ายคอฝิ่น

มันจะทุบยุบยับเหมือนกับริ้น        ง้างกำไลไปกินเสียแล้วกรรม

แล้วแก้เก้อเร่อออกไปนอกห้อง        ตะโกนร้องเรียกข้ามาด่าพร่ำ

ไปเที่ยวตามถามหาถึงท่าน้ำ           ไม่พบทำถอนใจกลับไปเรือน

รินสุรามาดื่มลืมสติ                         อุตริร้องไห้ใครจะเหมือน

ขึ้นหอขวางกลางแจ้งเห็นแสงเดือน    โอ้พ่อเพื่อนชีวิตของบิตุรงค์

แกล้งร้องร่ำคร่ำครวญทำหวนโหย      สะโอดโอยเอกทุ้มจนลุ่มหลง

ถึงท่อนปลายกรายเกริ่นเป็นเดินดง     ปีกเจ้าอ่อนร่อนลงในดงเตย

แล้วรู้ตัวกลัวเมียร้องเสียใหม่             เจ้าจำไกลพ่อแล้วลูกแก้วเอ๋ย

เสียงอ้อแอ้แผ่กายนอนหงายเลย       จนลืมเลยซบเซาด้วยเมามาย ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 07:29 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

นวลนางวันทองค่อยย่องย่าง             เห็นขุนช้างหลับสมอารมณ์หมาย

สะอื้นอั้นพันผูกถึงลูกชาย                 จนพลัดพรายเพราะผัวเป็นตัวมาร

จึงเย็บไถ้ใส่ขนมกับส้มลิ้ม                ทั้งแช่อิ่มจันอับลูกพลับหวาน

แหวนราคาห้าช่างทองบางตะพาน     ล้วนต้องการเก็บใส่ในไถ้น้อย

ไปอยู่บ้านท่านย่าจะหายาก              เมื่ออดอยากอย่างไรได้ใช้สอย

แล้วนั่งนึกตรึกตราน้ำตาย้อย             รำคาญคอยสุริยาจะคลาไคล ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 07:31 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

จะกล่าวถึงพลายงามทรามสงสาร         พึ่งสมภารอยู่ในห้องนั่งร้องไห้

พวกศิษย์เณรเถรชีต้นช่วยฝนไพล         มาลูบไล้แผลที่มันตีรัน

แล้วสมภารท่านก็หลับระงับเงียบ          ยิ่งเย็นเยียบเยือกใจเมื่อไก่ขัน

เพราะแม่ลูกผูกจิตคิดถึงกัน                  เฝ้าใฝ่ฝันเฟือนแลเห็นแม่มา

ดุเหว่าร้องซ้องเสียงสำเนียงแจ้ว            ให้แว่วว่าวันทองร้องเรียกหา

สะดุ้งใจไหววับทั้งหลับตา                    ร้องขานขาสุดเสียงแต่เที่ยงคืน

ครั้นรู้สึกนึกได้ให้ละห้อย                     เจ้าพลายน้อยนิ่งนอนถอนสะอื้น

จนเคาะระฆังหงั่งเหง่งเสียงเครงครื้น           สมภารตื่นเตือนชีต้นสวดมนตร์เกณฑ์ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 08:02 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

นางวันทองร้องไห้เมื่อใกล้รุ่ง         น้ำค้างฟุ้งฟ้าแดงเป็นแสงเสน      

ด้วยวัดเขาเข้าใจเคยไปเจน           โจงกระเบงมั่นเหมาะห่มเพลาะดำ

แล้วถือไถ้ใส่ขนมผ้าห่มหุ้ม           ออกย่างดุ่มเดินเหย่าก้าวถลำ

ลงจากเรือนเชือนมาข้างท่าน้ำ       แล้วรีบร่ำเดินตรงเข้าดงตาล

ถึงวัดเขาเช้าตรู่ดูลูกน้อย               เห็นมาคอยนั่งท่าน่าสงสาร

จะนั่งหยุดพูดจาจะช้าการ             ลาสมภารพามาป่าสะแก

 


  18 มิ.ย. 2549 08:04 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ให้ขนมส้มสูกแก่ลูกรัก                   สงสารนักจะร้างไปห่างแม่

หนทางบ้านกาญจน์บุรีตรงนี้แล       จำให้แน่นะอย่าหลงเที่ยววงเวียน

อุตส่าห์ไปให้ถึงเหมือนหนึ่งว่า         ให้คุณย่าเป็นอาจารย์สอนอ่านเขียน

จงหมายมุ่งทุ่งกว้างตามทางเกวียน   ที่โล่งเลี่ยนลัดไปในไพรวัน

แล้วเกล้าจุกผูกไถ้ที่ใส่ของ               ให้แหวนทองทุกสิ่งทำมิ่งขวัญ

แล้วกอดลูกผูกใจจะไกลกัน             สะอื้นอั้นออกปากฝากเทวา

 


  18 มิ.ย. 2549 08:07 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ขอเดชะพระไพรข้าไหว้กราบ        ช่วยกำราบเสือสิงห์มหิงสา

ทั้งปู่เจ้าเขาเขินขอเชิญพา             ไปถึงย่าอย่าให้หลงเที่ยววงวน

ทั้งพ่อคุณขุนแผนแสนวิเศษ          บังเกิดเกศแก้วตาสถาผล

ช่วยลูกชายพลายงามเมื่อยามจน  ให้รอดพ้นภัยพาลถึงกาญจน์บุรี

นางคร่ำครวญร่ำว่าน้ำตาตก          เหมือนหนึ่งอกพุพองเป็นหนองฝี

แม่อุ้มท้องครองเลี้ยงถึงเพียงนี้      ได้สิบปีเศษแล้วจะแคล้วกัน

เคยกินนอนวอนแม่ไม่แหห่าง        จะอ้างว้างเปล่าใจในไพรสัณฑ์

ทั้งจุกไรใครเล่าจะเกล้าพัน            จะนับวันนับเดือนไปเลือนลับ

นับปีมิได้มาเห็นหน้าแม่                จะห่างแหหายเหมือนเมื่อเดือนดับ

โอ้เสียชาติวาสนาแม่อาภัพ            ให้ย่อยยับยากแค้นแสนระอา

จะมีผัวผัวก็พลัดกำจัดจาก             จนแสนยากอย่างนี้แล้วมิหนำ

มามีลูกลูกก็จากวิบากกรม             สะอื้นร่ำรันทดสลดใจ ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 08:09 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

เจ้าพลายงามความแสนสงสารแม่     ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

แล้วกราบกรานมารดาด้วยอาลัย       ลูกเติบใหญ่คงจะมาหาแม่คุณ

แต่ครั้งนี้มีกรรมจะจำจาก                 ต้องพลัดพรากแม่ไปเพราะอ้ายขุน

เที่ยวหาพ่อขอให้ปะเดชะบุญ           ไม่ลืมคุณมารดาจะมาเยือน

แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก                    คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน

จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน          จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

แม่วันทองของลูกจงกลับบ้าน           เขาจะพาลว้าวุ่นแม่ทูนหัว

จะก้มหน้าลาไปมิได้กลัว                  แม่อย่ามัวหมองนักจงหักใจ ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 08:10 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

นางกอดจูบลูบหลังแล้วสั่งสอน     อำนวยพรพลายน้อยละห้อยไห้

พ่อไปดีศรีสวัสดิ์กำจัดภัย             จนเติบใหญ่ยิ่งยวดได้บวชเรียน

ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ            เจ้าจงอตส่าห์ทำสม่ำเสมียน

แล้วพาลูกออกมาข้างท่าเกวียน    จะจากเจียนใจขาดอนาถใจ

ลูกก็และดูแม่แม่ดูลูก                   ต่างพันผูกเพียงว่าเลือดตาไหล

สะอื้นร่ำอำลาด้วยอาลัย               แล้วแข็งใจจากนางตามทางมา

เหลียวหลังยังเห็นแม่แลเขม้น        แม่ก็เห็นลูกน้อยละห้อยหา

แต่เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวับวิญญาณ์ โอ้เปล่าตาต่างสะอื้นยืนตะลึง ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 08:12 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

  

เฮ้อ สงสารจัง

มีหลายบทกลอนในตอนนี้ ที่เคยต้องท่องเป็นบทอาขยานกัน

จำกันได้ไม๊คะ

พักยก ให้น้ำคนพิมพ์ค่ะ

 


  18 มิ.ย. 2549 09:15 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

นางวันทองหมองมัวกลัวขุนช้าง   ไม่เหมือนอย่างคนทั้งปวงมันหวงหึง

ออกชายทุ่งมุ่งเมินเดินตะบึง        กลับมาถึงเรือนร่ำระกำตรอม

ทุกเช้าเย็นเศร้าหมองเฝ้าร้องไห้    ด้วยอาลัยพลายงามทรามถนอม

ถึงยามกินสิ้นรสสู้อดออม            จนซูบผอมผิวพรรณทุกวันคืน ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 09:17 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

เจ้าพลายงามตามทางไปกลางทุ่ง            เขม้นมุ่งเขาเขินเดินสะอื้น

ออกหลังบ้านตาลตะคุ่มเป็นพุ่มพื้น         ร่มรื่นรังเรียงเคียงตะเคียน

ต้นแคคางกร่างกระทุ่มชอุ่มออก              ทั้งช่อดอกดูไสวเหมือนไม้เขียน

เจ้าพลายเพลินเดินพลางตามทางเกวียน           ตลอดเลี่ยนลมเรื่อยเฉื่อยเฉื่อยมา

ถงโคกฆ้องหนองสะพานบ้านกะเหรี่ยง     เห็นโรงเรียงไร่ฝ้ายทั้งซ้ายขวา

พริกมะเขือเหลืออร่ามงามตา                  สาลิกาแก้วกินแล้วบินฮือ

 


  18 มิ.ย. 2549 09:18 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

เห็นไก่เตี้ยเขี่ยคุ้ยที่ขุยไผ่               กระโชกไล่ลดเลี้ยวมันเปรียวปรื๋อ

พบนกยูงฝูงใหญ่ไล่กระพือ           มันบินหวือโห่ร้องคะนองใจ

จนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยข้อให้ท้อแท้  คิดถึงแม่วันทองแล้วร้องไห้

พระสุริยาสายัณห์ลงเรไร             เหมือนจิตใจเจ้าจะขาดลงรอนรอน

พอจวนพลบพบฝูงจิ้งจอกน้อย      วิ่งร่อยร่อยตามเขาแล้วเห่าหอน

แสยงเส้นโลมาให้อาวรณ์             ถึงดงดอนแดนบ้านกาญจน์บุรี

เห็นวัดร้างข้างเขาดูเก่าแก่             ยังมีแต่รูปพระชินสีห์

โบสถ์โบราณบานประตูยังดูดี        พอราตรีกราบไหว้อาศัยนอน

 


  18 มิ.ย. 2549 09:20 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ครั้นรุ่งเช้าเอาขนมทั้งส้มลิ้ม            พอกินอิ่มแล้วออกเดินเนินสิงขร

ถึงบ้านกร่างทางคนเขาหาบคอน     เห็นเด็กต้อนควายอึงคะนึงไป

ไม่รู้ความถามเหล่าพวกชาวบ้าน     ว่าเรือนท่านทองประศรีอยู่ที่ไหน

เด็กบ้านนอกบอกเล่าให้เข้าใจ        แกอยู่ไร่โน่นแน่ะยังแลลับ

มะยมใหญ่ในบ้านกินหวานนัก       กูไปลักบ่อยบ่อยแกคอยจับ

พอฉวยได้อ้ายขิกหยิกเสียยับ          ร้ายเหมือนกับผีเสื้อแกเหลือตัว

ถ้าลูกใครไปเล่นแกเห็นเข้า              แกจับเอานมยานฟัดกบาลหัว

มาถามหาว่าไรช่างไม่กลัว               แกจับตัวตีตายยายนมยาน ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 09:22 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

เจ้าพลายงามถามแจ้งแล้วแกล้งว่า   เอ็งช่วยพาเราไปชมมะยมหวาน

จะขึ้นลักหักห่อให้พอการ               มาสู่ท่านทั้งสิ้นกินด้วยกัน

พวกเด็กเด็กดีใจไปสิหวา                ซ่อนข้าวปลาปล่อยควายแล้วผายผัน

บ้างเหน็บหน้าผ้านุ่งเกี้ยวพุงพัน      หัวเราะกันกูจะห่อให้พอแรง

พอถึงบ้านท่านยายทองประศรี       พวกเด็กชี้เรือนให้แล้วแอบแฝง

เจ้าพลายงามขามจิตยังคิดแคลง      ค่อยลัดแลงเล็งแลมาแต่ไกล

ดูเงียบเชียบเลียบรอบริมขอบรั้ว       ไม่เห็นตัวท่านย่าน่าสงสัย

ประตูหับยับยั้งยืนฟังไป                   เสียงแต่ในออดแอดแรดแรแร

 


  18 มิ.ย. 2549 09:23 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

รู้ว่าคนบนนั้นนั่งปั่นฝ้าย               จะอุบายบอกความตามกระแส

ขึ้นมะยมห่มล้อทำตอแย              ให้ท่านแลเห็นเรามาเอาตัว

จึงจะบอกออกตามเนื้อความลับ    ได้อยู่กับย่าบังเกิดกำเนิดหัว

แล้วเมียงมองย่องดอดเข้าลอดรั้ว   ค่อยแฝงตัวขึ้นบนต้นมะยม

แล้วพยักกวักเรียกอ้ายเด็กเด็ก       ลูกเล็กหลบลอบค่อยหมอบก้ม

ระวังตัวกลัวยายเฒ่าเจ้าคารม        เก็บมะยมซุบซิบกระหยิบตา ฯ

 


  18 มิ.ย. 2549 09:23 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

ครานั้นท่านยายทองประศรี         กับยายปลียายเปลอยู่เคหา

ให้พวกเหล่าบ่าวไพร่ไปไร่นา        ตามประสาเพศบ้านกาญจน์บุรี

แต่ขุนแผนแสนสนิทต้องติดคุก     ไม่มีสุขเศร้าหมองทองประศรี

จนซูบผอมตรอมใจมาหลายปี      อยู่แต่ที่ในห้องนองน้ำตา

 


  18 มิ.ย. 2549 09:25 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.129.40

  

แต่หูไวได้ยินมะยมหล่น               เป็นทำวลแหวกมองตามช่องฝา

เห็นเด็กเด็กเล็ดดลอดดอเข้ามา     แกฉวยคว้าไม้ตระบองค่อยมองเมียง

ลงบันไดอ้ายเด็กเล็กกเล็กวิ่ง         แกไล่ทิ้งด่าทอมันล้อเถียง

ชกโคตรเหง้าเหล่ากอเอาพอเพียง  พอแว่วเสียงอยู่บนต้นมะยม

มองเขม้นเห็นลูกหัวจุกน้อย          เหม่อ้ายจ้อยโจรป่าด่าขรม

อย่าแอบอิงนิ่งนั่งตั้งเทพนม          ลงมาก้มหลังลองตระบองกู ฯ

 


page << Back 1 [2] 3 4 5   Next >>

ร่วมแสดงความคิดเห็น (กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพ)
  โพสต์โดย
  Email
  Post ภาพ

ขนาดของไฟล์ภาพไม่เกิน 100 kb. เฉพาะไฟล์ jpg, gif หรือ swf เท่านั้น
  Security code:
 กรุณากรอกรหัสที่เห็นเพื่อยืนยันการโพสต์

บริการฟรีเว็บบอร์ดจาก YimWhan.com :: copyrights © 2009-2010