Logo Webboard ของ windchimedream
ติดต่อโฆษณา  |  สมัครใช้งานสุดยอดแห่ง Free Webboard ได้แล้ววันนี้ คลิ๊ก !!


  บ้านวรรณกรรม

  

  Topic : ขุนช้างขุนแผนตอนที่ ๓๕ ขุนช้างถวายฎีกา

Delete
Admin ลบกระทู้
   Page [1]2 3 ...13 14 15   Next >>
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  โพสต์เมื่อ : 27 ส.ค. 2549 12:38 น.

  

ขุนช้างขุนแผนตอนที่ ๓๕  ขุนช้างถวายฎีกา

หน้า ๘๔๔ ถึง ๘๖๖




  27 ส.ค. 2549 12:42 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  

จะกล่าวถึงโฉมเจ้าพลายงาม         เมื่อเป็นความชนะขุนช้างนั่น

กลับมาอยู่บ้านสำราญครัน             เกษมสันต์สองสมภิรมย์ยวน

พร้อมญาติขาดอยู่แต่มารกา           นึกนึกตรึกตราละห้อยหวน

โอ้ว่าแม่วันทองช่างหมองนวล     ไม่สมควรเคียงคู่กับขุนช้าง

เออนี่เนื้อเคราะห์กรรมนำมาผิด    น่าอายมิตรหมองใจไม่หายหมาง

ฝ่ายพ่อมีบุญเป็นขุนนาง                  แต่แม่ไปแนบข้างคนจังไร

รูปร่างวิปริตผิดกว่าคน                    ทรพลอัปรีย์ไม่ดีได้

ทั้งใจคอชั่วโฉดโหดไร้                   ช่างไปหลงรักใคร่ได้เป็นดี

วันนั้นแพ้กูเมื่อดำน้ำ                        ก็กริ้วซ้ำจะฆ่าให้เป็นผี

แสนแค้นด้วยมารดายังปรานี         ให้ไปขอชีวีขุนช้างไว้

แค้นแม่จำจะแก้ให้หายแค้น           ไม่ทดแทนอ้ายขุนช้างบ้างไม่ได้

หมายจิตคิดจะให้มันบรรลัย           ไม่สมใจจำเพาะเคราะห์มันดี

อย่าเลยจะรับแม่กลับมา                   ให้อยู่ด้วยบิดาเกษมศรี

พรากให้พ้นคนอุบาทว์ชาติอัปรีย์    ยิ่งคิดยิ่งมีความโกรธา

อัดอึดฮึดฮัดด้วยขัดใจ                       เมื่อไรตะวันจะลับหล้า

เข้าห้องหวนละห้อยคอยเวลา         จวนสุริยาเลี้ยวลับเมรุไกร

เงียบสัตว์จัตุบททวิบาท                    ดาวดาษเดือนสว่างกระจ่างไข

น้ำค้างตกกระเซ็นเย็นเยือกใจ         สงัดเสียงคนใครไม่พูดจา

ได้ยินเสียงฆ้องย่ำประจำวัง             ลอยลมล่องดังถึงเคหา

คะเนนับยามได้สามครา                   ดูเวลาปลอดห่วงทักทิน

ฟ้าขาวดาวเด่นดวงสว่าง                 จันทร์กระจ่างทรงกลดหมดเมฆสิ้น

จึงเซ่นเหล้าข้าวปลาให้พรายกิน    เสกขมิ้นว่านยาเข้าทาตัว

ลงยันต์ราชะเอาปะอก                      หยิบยกมงคลขึ้นหัว

เป่ามนตร์เบื้องบนชอุ่มมัว                พรายยั่วยวนใจให้ไคลคลา

จับดาบเคยปราบณรงค์รบ                เสร็จครบบริกรรมพระคาถา

ลงจากเรือนไปมิได้ช้า                      รีบมาถึงบ้านขุนช้างพลัน ฯ

 


  27 ส.ค. 2549 12:47 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  

เห็นคนนอนล้อมอ้อมเป็นวง            ประตูลั่นมั่นคงขอบรั้วกั้น

กองไฟสว่างดังกลางวัน                    หมายสำคัญตรงมาหน้าประตู

จึงร่ายนมตรามหาสะกด                    เสื่อมหมดอาถรรพ์ที่ฝังอยู่

ภูตพรายนายขุนช้างวางวิ่งพรู           คนผู้ในบ้านก็ซานเซอะ

ทั้งชายหญิงง่วงงมล้มหลับ               นอนทับคว่ำหงายก่ายกันเปอะ

จี่ปลาคาไฟมันไหลเลอะ                  โงกเงอะงุยงมไม่สมประดี

ใช้พรายถอดกลอนถอนลิ่ม              รอยทิ่มถอดหลุดไปจากที่

ย่างเท้าก้าวไปในทันที                       มิได้มีใครทักแต่สักคน

มีแต่หลับเพ้อละเมอฝัน                    ทั้งไฟกองป้องกันทุกแห่งหน

ผู้คนเงียบสำเนียงเสียงแต่กรน         มาจนถึงเรือนเจ้าขุนช้าง

จุดเทียนสะกดข้าวสารปราย             ภูตพรายกระโดดเรือนสะเทือนผาง

สะเดาะดาลบานเปิดหน้าต่างกาง    ย่างเท้าก้าวขึ้นร้านดอกไม้

หอมหวนอวลอบบุปผชาติ               เบิกบานก้านกลาดกิ่งไสว      

เรณูฟูร่อนขจรใจ                                ย่างเท้าก้าวไปไม่โครมคราม

ข้าไทนอนหลับลงทับกัน                  สะเดาะกลอนถอนลั่นถึงชั้นสาม

กระจกฉากหลากสลับวับแวมวาม  อร่ามแสงโคมแก้วแววจับตา

ม่านมู่ลี่มีแกประจำกั้น                       อัฒจันทร์เครื่องแก้วก็หนักหนา

ชมพลางย่างเยื้องชำเลืองมา             เปิดมุ้งเห็นหน้าแม่วันทอง

นิ่งนอนอยู่บนเตียงเคียงขุนช้าง       มันแนบข้างกอดกลมประสมสอง

เจ็บใจดังหัวใจจะพังพอง                ขยับจ้องดาบง่าอยากฆ่าฟัน

จะใคร่ถีบขุนช้างที่กลางตัว            นึกกลัวจะถูกแม่วันทองนั่น

พลางนั่งลงนบนอบอภิวันท์           สะอื้นอั้นอกแค้นน้ำตาคลอ

โอ้แม่เจ้าประคุณของลูกเอ๋ย          ไม่ควรเลยจะพรากจากคุณพ่อ

เวรกรรมนำไปไม่รั้งรอ                   มิพอที่จะต้องพรากก็จากมา

มันไปฉุดมารดาเอามาไว้                อ้ายหัวใสข่มเหงไม่แกรงหน้า

ที่ทำแค้นกูแทนให้ทันตา                ขอสมาแม่แล้วก็ขับพราย

เป่าลงด้วยพระเวทวิทยา                 มาร***็ฟื้นตื่นโดยง่าย

ดาบใส่ฝักไว้ไม่เคลื่อนคลาย          วันทองรู้สึกกายก็ลืมตา ฯ

 


  27 ส.ค. 2549 12:52 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  

ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง                ต้องมนตร์มัวหมองเป็นหนักหนา

ตื่นพลางชำเลืองนัยน์ตามา             เห็นลูกยานั้นยืนอยู่ริมเตียง

สำคัญคิดว่าผู้ร้ายให้นึกกลัว           กอดผัวร้องดันจนสิ้นเสียง

ซวนซบหลบลงมาหมอบเมียง       พระหมื่นไวยเข้าเคียงห้ามมารดา

อะไรแม่แซ่ร้องทั้งห้องนอน          ลูกร้อนรำคาญใจจึงมาหา

จะร้องไยใช่โจรผู้ร้ายมา                 สนทนาด้วยลูกอย่าตกใจ ฯ

 


  27 ส.ค. 2549 12:53 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  

ครานั้นวันทองผ่องโสภา                  ครั้นรู้ว่าลูกยาหากลัวไม่

ลุกออกมาพลันด้วยทันใด                พระหมื่นไวยเข้ากอดเอาบาทา

วันทองประคองสอดกอดลูกรัก     ซบพักตร์ร้องไห้ไม่เงยหน้า

เจ้ามาไยป่านนี้นี่ลูกอา                       เขารักษาอยู่ทุกแห่งตำแหน่งใน

ใส่ดาลบ้านช่องกองไฟรอบ             พ่อช่างลอบเข้ามากระไรได้

อาจองทะนงตัวไม่กลัวภัย               นี่พ่อใช้หรือว่าเจ้ามาเอง

ขุนช้างตื่นขึ้นมิเป็นการ                    เขาจะรุกรานพาลข่มเหง

จะเกิดผิดแม่คิดคะนึงเกรง              ฉวยสบเพลงพลาดพล้ำมิเป็นการ

มีธุระสิ่งใดในใจเจ้า                          พ่อจงเล่าแก่แม่แล้วกลับบ้าน

มิควรทำเจ้าอย่าทำให้รำคาญ          อย่าหาญเหมือนพ่อนักคะนองใจ ฯ

 


  27 ส.ค. 2549 12:56 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.128.177

  

จมื่นไวยสารภาพกราบบาทา            ลูกมาผิดจริงหาเถียงไม่

รักตัวกลัวผิดแต่คิดไป                       ก็หักใจเพราะรักแม่วันทอง

ทุกวันนี้ลูกชายสบายยศ                     พร้อมหมดเมียมิ่งก็มีสอง

มีบ่าวไพร่ใช้สอยทั้งเงินทอง             พี่น้องข้างพ่อก็บริบูรณ์

ยังขาดแต่แม่คุณไม่แลเห็น                 เป็นอยู่ก็เหมือนตายไปหายสูญ

ข้อนี้ที่ทุกข์ยังเพิ่มพูน                         ถ้าพร้อมมูลแม่ด้วยจะสำราญ

ลูกมาหมายว่าจะมารับ                      เชิญแม่วันทองกลับไปคืนบ้าน

แม้จะบังเกิดเหตุเภทพาล                  ประการใดก็ตามแต่เวรา

มาอยู่ไยกับอ้ายหินชาติ                      แสนอุบาทว์ใจจิตริษยา          

ดังทองคำทำเลี่ยมปากกะลา             หน้าตาดำเหมือนมินหม้อมอม

เหมือนแมลงวันว่อนเคล้าที่เน่าชั่ว  มาเกลือกกลั้วปทุมมาลย์ที่หวานหอม

ดอกมะเดื่อหรือจะเจือดอกพะยอม ว่านักแม่จะตรอมระกำใจ

แม่เลี้ยงลูกมาถึงเจ็ดขวบ                   เคราะห์ประจวบจากแม่หาเห็นไม่

จะคิดถึงลูกบ้างหรืออย่างไร            หรือหาไม่ใจแม่ไม่คิดเลย

ถ้าคิดเห็นเอ็นดูว่าลูกเต้า                   แม่ทูนเกล้าไปเรือนอย่าเชือนเฉย

ให้ลูกคลายอารมณ์ได้ชมเชย            เหมือนเมื่อครั้งแม่เคยเลี้ยงลูกมา ฯ

 


  29 ส.ค. 2549 17:33 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.135.60

  

ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง                      เศร้าหมองด้วยลูกเป็นหนักหนา

พ่อพลายงามทรามสวาทของแม่อา     แม่โศกาเกือบเจียนจะบรรลัย

ใช่จะอิ่มเอิบอาบด้วยเงินทอง               มิใช่ของตัวทำมาแต่ไหน

ทั้งผู้คนช้างม้าแลข้าไท                         ไม่รักใคร่เหมือนกับพ่อพลายงาม

ทุกวันนี้ใช่แม่จะผาสุก                           มีแต่ทุกข์ใจเจ็บดังเหน็บหนาม

ต้องจำจนทนกรรมที่ติดตาม                 จะขืนความคิดไปก็ใช่ที

เมื่อพ่อเจ้าเข้าคุกแม่ท้องแก่                  เขาฉุดแม่ใช่จะแกล้งแหนงหนี

ถึงพ่อเจ้าเล่าไม่รู้ว่าร้ายดี                       เป็นหลายปีแม่มาอยู่กับขุนช้าง

เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่             ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง

เมื่อคราวตัวแม่เป็นคนกลาง                  ท่านก็วางบทคืนให้บิดา

เจ้าเป็นถึงหัวหมื่นมหาดเล็ก                 มิใช่เด็กดอกจงฟังคำแม่ว่า     

จงเร่งกลับไปคิดกับบิดา                        ฟ้องหากราบทูลพระทรงธรรม์

พระองค์คงจะโปรดประทานให้           จะปรากฏยศไกรเฉิดฉัน        

อันจะมาลักพาไม่ว่ากัน                          เช่นนั้นใจแม่มิเต็มใจ ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 18:11 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นจึงโฉมเจ้าพลายงาม               ฟังความเห็นว่าแม่หาไปไม่

คิดบ่ายเบี่ยงเลี่ยงเลี้ยวเบี้ยวบิดไป    เพราะรักไอ้ขุนช้างกว่าบิดา

จึงว่าอนิจจาลูกมารับ                        แม่ยังกลับทัดทานเป็นหนักหนา           

เหมือนไม่มีรักใคร่ในลูกยา              อุตส่าห์มารับแล้วยังมิไป

เสียแรงเป็นลูกผู้ชายไม่อายเพื่อน   จะพาแม่ไปเรือนให้จงได้

แม้นมิไปให้งามก็ตามใจ                  จะบาปกรรมอย่างไรก็ตามที

จะตัดเอาศีรษะของแม่ไป                ทิ้งแต่ตัวไว้ให้อยู่นี่

แม่อย่าเจรจาให้ช้าที                          จวนแจ้งแสงสีจะรีบไป ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 18:35 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

........ช่วงนี้ มีสองวรรค คือวรรครับ กับ วรรครองที่คงตกหล่นตอนชำระต้นฉบับ เพราะแม้จะพิมพ์ต่อเนื่องกันมา แต่สัมผัสสระและเสียงไม่รับกัน  ........

ครานั้นวันทองผ่องโสภา                   ตกใจกลัวว่าจะฆ่าฟัน              

จึงปลอบว่าพลายงามพ่อทรามรัก   อย่าฮึกฮักว้าวุ่นทำหุนหัน        

จงครวญใคร่ให้เห็นข้อสำคัญ          แม่นี้พรั่นกลัวแต่จะเกิดความ

ด้วยเป็นข้าลักไปไทลักมา                เห็นเบื้องหน้าจะอึงแม่จึงห้าม

ถ้าเห็นเจ้าเป็นสุขไม่ลุกลาม             ก็ตามเถิดมารดาจะคลาไคล

ว่าพลางนางลุกออกจากห้อง           เศร้าหมองโศกาน้ำตาไหล

พระหมื่นไวยก็พามารดาไป             พอรุ่งแจ้งแสงใสก็ถึงเรือน ฯ

 

 


  1 ก.ย. 2549 18:38 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

จะกล่าวถึงเจ้าจอมหม่อมขุนช้าง   นอนครางหลับกรนอยู่ป่นเปื้อน

อัศจรรย์ฝันแปรแชเชือน                  ว่าขี้เรื้อนขึ้นตัวทั่วทั้งนั้น

หาหมอมารักษายาเข้าปรอท           มันกินปอดตับไตออกไหลหลั่น

ทั้งไส้น้อยไส้ใหญ่แลไส้ตัน            ฟันฟางก็หักจากปากตัว

ตกใจตื่นผวาคว้าวันทอง                 ร้องว่าแม่คุณแม่ช่วยผัว

ลุกขึ้นงกงันตัวสั่นรัว                       ให้นึกกลัวปรอทจะตอดตาย

ลืมตาเหลียวหาเจ้าวันทอง             ไม่เห็นน้องห้องสว่างตะวันสาย

ผ้าผ่อนล่อนแก่นไม่ติดกาย             เห็นม่านขาดเรี่ยรายประหลาดใจ

 

 


  1 ก.ย. 2549 18:39 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ตะโกนเรียกในห้องวันทองเอ๋ย      หาขานรับเช่นเคยสักคำไม่

ทั้งข้าวของมากมายก็หายไป        ปากประตูเปิดไว้ไม่ใส่กลอน

พลางเรียกหาข้าไทอยู่ว้าวุ่น          อีอุ่นอีอิ่มอีฉิมอีสอน

อีมีอีมาอีสาคร                                 นิ่งนอนไยหวามาหากู

บ่าวผู้หญิงวิ่งไปอยู่งกงัน              เห็นนายนั้นแก้ผ้ากางขาอยู่

ต่างคนทรุดนั่งบังประตู                ตกตะลึงแลดูไม่เข้ามา

ขุนช้างเห็นข้าไม่มาใกล้               ขัดใจลุกขึ้นทั้งแก้ผ้า

แหงนเถ่อเป้อปังยืนจังกา              ย่างเท้าก้าวมาไม่รู้ตัว

ยายจันงันงกยกมือไหว้                นั่นพ่อจะไปไหนพ่อทูนหัว

ไม่นุ่งผ่อนนุ่งผ้าดูน่ากลัว            ขุนช้างมองดูตัวก็ตกใจ

สองมือปิดขาเหมือนท่าเปรต     ใครมาเทศน์เอาผ้ากูไปไหน

ให้นึกอดสูหมู่ข้าไท                     ยายจันไปเอาผ้าให้ข้าที

ยายจันตกใจเต็มประดา               เข้าไปฉวยผ้าเอามาคลี่               

หยิบยื่นส่งให้ไปทันที                   เมินหนีอดสูไม่ดูนาย

ขุนช้างตัวสั่นบอกบ่าวไพร่         วันทองไปไหนอย่างไรหาย

เอ็งไปดูให้รู้ซึ่งแยบคาย               พบแล้วอย่าวุ่นวายให้เชิญมา ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 18:41 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ข้าไทได้ฟังขุนช้างใช้                       ต่างเที่ยวค้นด้นไปจะเอาหน้า

ทั้งห้องนอกห้องในไม่พบพา         ทั่วเคหาแล้วไปค้นจนแผ่นดิน

เห็นประตูรั้วบ้านบานเปิดกว้าง      ผู้คนนอนสล้างไม่ตื่นสิ้น

เสาแรกแตกต้นเป็นมลทิน               กินใจกลับมาหาขุนช้าง

บอกว่าได้ค้นคว้าหาพบไม่              แล้วเล่าแจ้งเหตุไปสิ้นทุกอย่าง

ข้าเห็นวิปริตผิดท่าทาง                     ที่นวลนางวันทองนั้นหายไป ฯ

 

 


  1 ก.ย. 2549 18:42 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นขุนช้างฟังบ่าวบอก             เหงื่อออกโซมล้านกบาลใส

คิดคิดให้แค้นแสนเจ็บใจ                ช่างทำได้ต่างต่างทุกอย่างจริง

สองหนสามหนก่นแต่หนี               พลั้งทีลงไม่รอดนางยอดหญิง

คราวนั้นอ้ายขุนแผนมันแง้นชิง     นี่คราวนี้หนีวิ่งไปตามใคร

ไม่คิดว่าจะเป็นเห็นว่าแก่                ยังสาระแนหลบลี้หนีไปไหน

เอาเถิดเป็นไรก็เป็นไป                    ไม่เอากลับมาได้มิใช่กู ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 18:43 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

จะกล่าวถึงโฉมเจ้าพลายงาม        เกรงเนื้อความนั่งนึกตรึกตรองอยู่

อ้ายขุนช้างสารพัดเป็นศัตรู           ถ้ามันรู้ว่าลักเอาแม่มา

มันจะสอดแนมแกมเท็จ                ไปกราบทูลสมเด็จพระพันวษา

ดูจะระแวงผิดในกิจจา                    มาร***็จะต้องซึ่งโทษภัย

คิดแล้วเรียกหมื่นวิเศษผล             เอ็งเป็นคนเคยชอบอัชฌาสัย

จงไปบ้านขุนช้างด้วยทันใด          ไกล่เกลี่ยเสียอย่าให้มันโกรธา

บอกว่าเราจับไข้มาหลายวัน           เกรงแม่จะไม่ทันมาเห็นหน้า

เมื่อคืนนี้ซ้ำมีอันเป็นมา                   เราใช้คนไปหาแม่วันทอง

พอขณะมารดามาส่งทุกข์               ร้องปลุกเข้าไปถึงในห้อง

จึงรีบมาเร็วไวดังใจปอง                 รักษาจนแสงทองสว่างฟ้า

ไม่ตายคลายฟื้นขึ้นมาได้                 กูขอแม่ไว้พอเห็นหน้า

แต่พอให้เคลื่อนคลายหลายเวลา   จึงจะส่งมารดานั้นคืนไป ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 19:05 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

หมื่นวิเศษรับคำแล้วอำลา             รีบมาบ้านขุนช้างงหาช้าไม่

ครั้นถึงแอบดูอยู่แต่ไกล                 เห็นผู้คนขวักไขว่ทั้งเรือนชาน

ขุนช้างนั่งเยี่ยมหน้าต่างเรือน        ดูหน้าเฝื่อนทีโกรธอยู่งุ่นง่าน

จะดื้อเดินเข้าไปไม่เป็นการ           คิดแล้วลงคลานเข้าประตู ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 19:06 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นเจ้าจอมหม่อมขุนช้าง           นั่งคาหน้าต่างเยี่ยมหน้าอยู่

เห็นคนคลานเข้ามาเหลือบตาดู      นี่มาล้อหลอกกูหรือย่างไร

อะไรพอสว่างวางเข้ามา                  เด็กหวาจับถองให้จงได้

ลุกขึ้นถกเขมรร้องเกณฑ์ไป            ทุดอ้ายไพร่ขี้ครอกหลอกผู้ดี ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 19:08 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นวิเศษผลคนว่องไว             ยกมือขึ้นไหว้ไม่วิ่งหนี

ร้องตอบไปพลันในทันที                คนดีดอกข้าไหว้ใช่คนพาล

ข้าพเจ้าเป็นบ่าวพระหมื่นไวย       เป็นขุนหมื่นรับใช้อยู่ในบ้าน

ท่านใช้ให้กระผมมากราบกราน    ขอประทานคืนนี้พระหมื่นไวย

เจ็บจุกปัจจุบันมีอันเป็น                   แก้ไขก็เห็นหาหายไม่

ร้องโอดโดดดิ้นเพียงสิ้นใจ             จึงใช้ให้ตัวข้ามาแจ้งการ

พอพบท่านมารดามาส่งทุกข์           ข้าพเจ้าร้องปลุกไปในบ้าน

จะกลับขึ้นเคหาเห็นช้านาน             ท่านจึงรีบไปในกลางงคืน

พยาบาลคุณพระนายพอคลายไข้    คุณอย่าสงสัยว่าปอื่น

ให้คำมั่นสั่งมาว่ายั่งยืน                      พอหายเจ็บแล้วจะคืนไม่นอนใจ ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 19:10 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นขุนช้างได้ฟังว่า                แค้นดังเลือดตาจะหลั่งไหล

ดับโมโหโกรธทำว่าไป                เราก็ไม่ว่าไรสุดแต่ดี

การไข้เจ็บล้มตายไม่วายเว้น        ปัจจุบันอันเป็นทั้งกรุงศรี

ถ้าขัดสนสิ่งไรที่ไม่มี                      ก็มาเอาที่นี่อย่าเกรงใจ

ว่าแล้วปิดบานหน้าต่างผาง          ขุนช้างเดือดดาลทะยานไส้

ทอดตัวลงกับหมอนถอนฤทัย      ดูดู๋เป็นได้เจียววันทอง

เพราะกูแพ้ความจมื่นไวย             มันจึงเหิมใจทำจองหอง

พ่อลูกแม่ลูกถูกทำนอง                  ถึงสองครั้งแล้วเป็นแต่เช่นนี้

อ้ายพ่อไปเชียงใหม่มีชัยมา           ตั้งตัวดังพระยาราชสีห์

อ้ายลูกเป็นหมื่นไวยทำไมมี         เห็นกูนี้ผิดติดโทษทัณฑ์

มันจึงข่มเหงไม่เกรงใจ                 จะพึ่งพาใครได้ที่ไหนนั่น

ขุนนางน้อยใหญ่เกรงใจกัน          ถึงฟ้องมันก็จะปิดให้มิดไป

ตามบุญตามกรรมได้ทำมา            จะเฆี่ยนฆ่าหาชีวิตคิดไม่

ยิ่งคิดเดือดดาลทะยานใจ               ฉวยได้กระดานชนวนมา

ร่างฟ้องท่องเทียบให้เรียบร้อย      ถ้อยคำถี่ถ้วนเป็นหนักหนา

ลงกระดาษทับไว้มิได้ช้า                อาบน้ำผลัดผ้าแล้วคลาไคล

วันนั้นพอพระปิ่นนรินทร์ราช        เสด็จประพาสบัวยังหากลับไม่

ขุนช้างมาถึงซึ่งวังใน                       ก็คอยจ้องที่ใต้ตำหนักน้ำ ฯ

 


  1 ก.ย. 2549 19:13 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

จะกล่าวถึงพระองค์ผู้ทรงเดช     เสด็จคืนนิเวศน์พอจวบค่ำ

ฝีพายรายเล่มมาเต็มลำ                  เรือประจำแหนแห่เซ็งแซ่มา

พอเรือพระที่นั่งประทับที่            ขุนช้างก็รี่ลงตีนท่า

ลอยคอชูหนังสือดื้อเข้ามา           ผุดโผล่ดงหน้ายึดแคมเรือ

เข้าตรงโทนอ้นต้นกัญญา             เพื่อนโขกลงด้วยกะลาว่าผีเสื้อ

มหาดเล็กอยู่งานพัดพลัดตกเรือ   ร้องว่าเสือตัวใหญ่ว่ายน้ำมา

ขุนช้างดึงดื้อมือยึดเรือ                   มิใช่***ระหม่อมฉานล้านเกศา

สู้ตายขอถวายซึ่งฎีกา                     แค้นเหลือปัญญาจะทานทน ฯ

 

 


  1 ก.ย. 2549 19:15 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

ครานั้นสมเด็จพระพันวษา            ทรงพระโกรธาโกลาหล

ทุดอ้าย***มิใช่คน                       บนบกบนฝั่งดังไม่มี

ใช่ที่ใช่ทางวางเข้ามา                      หรืออ้ายช้างเป็นบ้ากระมังนี่

เฮ้ยใครรับฟ้องของมันที               ตีเสียสามสิบจึงปล่อยไป

มหาดเล็กก็รับเอาฟ้องมา              ตำรวจคว้าขุนช้างหาวางไม่

ลงพระราชอาญาตามว่าไว้           พระจึงให้ตั้งกฎษฎีกา

ว่าตั้งแต่วันนี้สืบต่อไป                  หน้าที่ของผู้ใดให้รักษา

ถ้าประมาทราชการไม่นำพา        ปล่อยให้ใครเข้ามาในล้อมวง

ระวางโทษเบ็ดเสด็จเจ็ดสถาน      ถึงประหารชีวิตเป็นผุยผง

ตามกฤษฎีการักษาพระองค์         แล้วลงจากพระที่นั่งเข้าวังใน ฯ

 

 


  1 ก.ย. 2549 19:18 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  ผู้ชมทั่วไป พระจันทร์เศร้าฯ

  124.120.134.95

  

จะกล่าวถึงขุนแผนแสนสนิท         เรืองฤทธิ์ลือจบพิภพไหว

อยู่บ้านสุขเกษมเปรมใจ                  สมสนิทพิสมัยด้วยสองนาง

ลาวทองกับเจ้าแก้วกิริยา                ปรนนิบัติวัตถาไม่ห่างข่าง

เพลิดเพลินจำเริญใจไม่เว้นวาง     คืนนั้นในกลางซึ่งราตรี

นางแก้วลาวทองทั้งสองหลับ       ขุนแผนกลับผวาตื่นฟื้นจากที่

พระจันทรจรแจ่มกระจ่างดี           พระพายพัดมาลีตลบไป

คิดคะนึงถึงมิตรแต่ก่อนเก่า           นิจจาเจ้าเหินห่างร้างพิสมัย

ถึงสองครั้งตั้งแต่พรากจากพี่ไป    ดังเด็ดใจจากร่างก็ราวกัน

กูก็ชั่วมัวรักแต่สองนาง                   ละวางให้วันทองน้องโศกศัลย์

เมื่อตีได้เชียงใหม่ก็โปรดครัน         จะเพ็ดทูลคราวนั้นก็คล่องใจ

สารพัดที่จะว่าได้ทุกอย่าง               อ้ายขุนช้างไหนจะโต้จะตอบได้

ไม่ควรเลยเฉยมาไม่อาลัย                บัดนี้เล่าเจ้าไวยไปรับมา

จำกูจะไปสู่สวาทน้อง                      เจ้าวันทองจะคอยละห้อยหา

คิดพลางจัดแจงแต่งกายา                น้ำอบทาหอมฟุ้งจรุงใจ

ออกจากห้องย่องเดินดำเนินมา      ถึงเรือนลูกยาหาช้าไม่

เข้าห้องวันทองในทันใด                 เห็นนางหลับใหลนิ่งนิทรา

ลดตัวลงนั่งข้างวันทอง                   เตือนต้องด้วยความเสน่หา

สั่นปลุกลุกขึ้นเถิดน้องอา               พี่มาหาแล้วอย่านอนเลย ฯ

 


page [1]2 3 ...13 14 15   Next >>

ร่วมแสดงความคิดเห็น (กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพ)
  โพสต์โดย
  Email
  Post ภาพ

ขนาดของไฟล์ภาพไม่เกิน 100 kb. เฉพาะไฟล์ jpg, gif หรือ swf เท่านั้น
  Security code:
 กรุณากรอกรหัสที่เห็นเพื่อยืนยันการโพสต์

บริการฟรีเว็บบอร์ดจาก YimWhan.com :: copyrights © 2009-2010